Lichamelijk heeft de zanger niks overgehouden aan de brand, waarin veertien mensen omkwamen. Maar mentaal wel. Al heeft het even gehad voor hij dat durfde te erkennen.
Keizer: “Ik vond het vroeger zelfs stoer: kijk eens hoe goed ik kan omgaan met al dat leed.” De Volendammer noemt zijn jeugd namelijk troebel, met name door twee gebeurtenissen: “Het overlijden van mijn vader toen ik vijftien was, maar ook de nieuwjaarsbrand toen ik zestien was.”
Therapeutisch boek
Een paar maanden geleden ging Keizer eens zitten en schrijven over wat hij gezien heeft tijdens de brand. Het bleek een therapeutische bezigheid. “Toen dacht ik: o, als ik dat vertel, moet ik ook dit vertellen. En als ik dit vertel moet ik hierover uitweiden.” Toen het hek eenmaal van de dam was, was hij niet meer te stoppen: “En dat is uitgemond in mijn levensverhaal.”
Het luisterboek ‘Wat moed dat moet’, dat 30 december uitkomt, is volgens de zanger ook het resultaat van ‘een zoektocht naar mezelf, zoals dat dan heet.’ Hij zegt het een beetje gedragen, maar ook alsof hij opeens een hap zeep heeft genomen. “Maar toch is het zo.”
‘Meest blije versie van mezelf’
Hij beschrijft meteen in de proloog bijvoorbeeld hoe hij een paar jaar geleden naar zijn vrouw en kleine dochter kijkt, die aan het spelen zijn en om elkaar schaterlachen. Hij realiseert zich: ‘zo blij voel ik me nooit’. Een vol ziggodome deed ‘m ook weinig. “Ik voelde niet wat ik zou moeten voelen aan spanning en vreugde.”
Hij besluit in 2023 zijn demonen onder ogen te zien tijdens ‘een intensieve retraite’ in Costa Rica: “Daar kwam ik erachter dat die trauma’s ervoor hadden gezorgd dat ik mijn gevoel afsloot.” Daar halen oude weggestopte herinneringen aan de nieuwjaarsbrand Keizer in.
Hij leest voor uit zijn boek: “Schuin voor me zat Alina, ongetwijfeld in gedachten verzonken in kleermakerszit op de bar te mediteren. Wist zij veel dat dat precies de positie was waarin barman René halfverbrand en in shock de hele tijd riep dat hij als kapitein zijn schip niet zou verlaten”
Inmiddels gaat het naar eigen zeggen een stuk beter met de zanger, die ‘nu misschien wel te veel voelt’: “Ik wil vooral benadrukken dat het een positief boek is geworden.” Hij raadt iedereen aan ‘zijn trauma’s onder ogen te komen’. “Dat is een proces van jaren, maar het is wel een mooi proces. Je kijkt nu naar de meest blije versie van mij van 41 jaar.”
