De plek zelf oogt eenvoudig: een brievenbus, een houten bankje ernaast, een smal pad dat ernaartoe leidt met wat groene struiken eromheen. Het is precies wat verpleegkundige Sietske voor ogen had toen ze met het idee kwam. “In de natuur, op een plek die rust uitstraalt, waar mensen even de tijd kunnen nemen om aan hun overledenen te denken.”
Als de zorg stopt, begint het gemis
Sietske ziet op haar afdeling Verloskunde hoe ouders na een stilgeboorte of afgebroken zwangerschap met veel verdriet naar huis gaan. “We zijn er voor ze tijdens de bevalling, maar daarna houdt onze zorg natuurlijk op. Terwijl rouw niet stopt zodra iemand het ziekenhuis uitloopt.” Met de brievenbus, zegt ze, wil ze die leegte opvullen. “Iedereen kan hier buiten het ziekenhuis naartoe gaan.”
Tekst loopt door onder de foto.
