De club heeft maar vijf jaar lang kunnen genieten van zijn talent.
“De eerste paar wedstrijden had zijn team verloren, maar dat ontmoedigde hem niet. Rafael voetbalde omdat hij het leuk vond. Verliezen of winnen? Dat maakte hem niets uit. Zolang hij maar plezier had. Na verloop van tijd scoorde hij bijna elke wedstrijd wel een paar doelpunten. Zijn team begon steeds vaker te winnen. In zijn laatste seizoen werden ze kampioen. Ik was zo trots op hem, dus besloot ik hem in te schrijven bij Ajax. Daar mocht hij een jaar proberen om te zien of het iets voor hem was.”
Hoe was het voor het gezin om een zoon te hebben die bij Ajax speelde?
“Iedereen was zo trots op hem dat hij bij Ajax mocht beginnen. Rafael vond het ook geweldig dat hij deze kans kreeg. Voor hem voelde het als het begin van zijn professionele carrière, terwijl ik er met sentiment op terugkeek. Ik wilde vroeger ook profvoetballer worden. Dat is me nooit gelukt, dus het was zo mooi om te zien dat het bij hem wel lukte.”
Tekst loopt verder onder de afbeelding
