De diskwalificatie van Nederland zonder duidelijkheid, het boegeroep dat wordt verbloemd met een juichbandje en de deelname van Israël die voor veel commotie zorgt: is het songfestival nog wel van deze tijd? Bridget Maasland stelt die vraag aan Aran Bade in De BLVD Podcast. “De EBU zal naar zichzelf moeten gaan kijken. Dat kan niet anders. Alle omroepen bij elkaar kunnen nu een gebaar gaan maken van: dit moet veranderen, dit kan niet langer. Onze artiesten zijn allemaal uitgeput en teruggekomen met klachten”, vertelt hij.
Volgens Eric de Munck is dit al jarenlang zo. “De EBU is al sinds jaar en dag een soort China, Noord-Korea en Rusland ineen. Het is al jaren zo. De politiek voert de boventoon. Het is censuur, het is verschrikkelijk”, zegt hij. “Nu valt iedereen eroverheen, omdat Nederland er nu bij betrokken is, maar het is al jaren een heel foute club waar we zo ver mogelijk vandaan moeten blijven.”
Volgens Aran wordt het Eurovisiesongfestival vergeleken met de cultuur achter de schermen bij Disney. “Alles moet rooskleuriger worden voorgedaan dan het daadwerkelijk is”, zegt hij. “Je haalt alle lelijke dingen weg en je doet net alsof er niks aan de hand is.”
Maar Joost Klein hoeft niet alleen te treuren. “Joost lacht natuurlijk in z’n vuistje, want dat nummer staat hoger (in de Spotify-lijsten, red.) dan de winnaar van afgelopen editie”, zegt Aran over ‘Europapa’ versus ‘The Code’ van Nemo. “Dat is voor een artiest waar het om gaat, maar natuurlijk had hij daar in de finale willen staan.”
Je kunt De BLVD Podcast hieronder beluisteren:
